شُبیر علیه السلام تا آفتاب از حرکات تو می وزد از سمت سیب ، عطر صفات تو می وزد . دل می دهیم ، پنجره را باز می کنیم باران گرفته ، یا کلمات تو می وزد ؟ دل می شویم ، محض تپیدن به پای تو در خاک کوچه ای که حیات تو می وزد اینکه چقدر بوی شهادت ، چقدر صبح اینکه چقدر از نفحات تو می وزد ! امشب بهار می دمد از خون روشنت فردا بهشت از برکات تو می وزد . من ایستاده ام به تماشای زیستن جایی که موج موج فرات تو می وزد و با هر اذان به یاد همان ظهر چاک چاک گیسوی خون چکان صلات تو می وزد . کشتی شکستگان تو را بیم موج نیست ،آنجا که بادبان نجات تو می وزد http://shobeyr.mihanblog.com 2020-02-15T06:47:55+01:00 text/html 2020-02-06T05:29:39+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات ورود بنده به محضر خدا در سایه‌ سار زیارتنامه‌ هاى اهل‌بیت(ع) http://shobeyr.mihanblog.com/post/337 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/pic3690.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">زیارتنامه‌ هاى اهل‌ بیت(علیهم السلام) فقط سلام و احترام به آن پیشوایان نیست، بلكه دربردارنده معارف بلندى در عرصه‌ هاى مختلف معارف الهى مى‌ باشد كه جویندگان و طالبان آنها را از غناى معرفتى و عرفانى خود سیراب مى‌كند. یكى از این حوزه‌ هاى معرفتى و عرفانى، سخن گفتن زائر با خداوند بزرگ و ابراز بندگى به درگاه آن بى‌نیاز مطلق است.<br><br>زائر كوى امامان معصوم(علیهم السلام) ضمن زیارت ایشان، با خداى خود نیز به صحبت مى‌پردازد و او را با تمام وجود حس مى‌كند. خود را در عالمى برتر مى‌بیند و عقده دل در برابر خدا مى‌گشاید؛ آنچه را نمى‌تواند به دیگران بگوید، با خداى خود در میان مى‌گذارد و از این طریق به بهره معنوى كامل مى‌ رسد.<br><br>در این نوشتار، به ابعاد این مسئله خواهیم پرداخت و ورود بنده به محضر خدا را در سایه‌سار زیارتنامه‌هاى اهل‌بیت(علیهم السلام) به نظاره خواهیم نشست؛ باشد كه راهى براى توجه بیشتر به پروردگار فراهم گردد و دل‌ هاى مشتاقان از این چشمه جوشان، سیراب‌ تر گردد.</div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><font color="#CC6600">١. توجه به حضور در محضر خداوند</font><br><br>ما مسلمانان باور راسخ داریم كه خداى متعال در عین بسیط بودن وجود خود، به همه مكان‌ ها و زمان‌ ها اشراف دارد و به همه چیز آگاه است. بندگان خود را مى‌بیند و رفتار آنان را زیر نظر دارد. روى خود را به هر سو برگردانیم، همان سو، «وجه الله» است؛ چنان‌كه خداوند مى‌فرماید: (وَ لِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَیْنَمٰا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ وٰاسِعٌ عَلِیمٌ)؛ «مشرق و مغرب، از آنِ خداست! پس به هرسو رو كنید، رو به خدا كرده‌اید. خداوند داراى قدرت وسیع و [به همه‌چیز] داناست». (بقره: ١١۵)<br><br>بر این اساس، ما بندگان نیز باید خود را همواره در محضر خداوند ببینیم و مراقب اعمال و حركات و سكنات خود باشیم و بدانیم كه خداوند رفتار پنهانى ما را مى‌بیند؛ چنان‌كه خداوند مى‌فرماید: (إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ مٰا یَخْفىٰ)؛ «او آشكار و نهان را مى‌داند». (اعلى: ٧) همچنین در آیه‌اى دیگر مى‌فرماید: (أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللّٰهَ یَرىٰ)؛ «آیا او ندانست كه خداوند [همه اعمالش را] مى‌بیند؟!» (علق: ١۴)<br><br>امام على(ع) نیز فرمود:<br><br>«اتَّقُوا مَعَاصِیَ اللهِ فِی الْخَلَوَاتِ فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاكِم» 1؛ «از نافرمانى خداوند در خلوت بپرهیزید؛ زیرا [در روز قیامت] شاهد، خود حكم مى‌كند». در دعاى پس از نماز زیارت امام على(ع) مى‌خوانیم:<br><br>یَا مَنْ هُوَ أَقْرَبُ إِلَیَ‌ّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ وَ یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ یَا مَنْ هُوَ بِالمَنْظَرِ الْأَعْلَى وَ الْأُفُقِ المُبِینِ وَ یَا مَنْ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى وَ یَا مَنْ هُوَ یَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ یَا مَنْ لَا تَخْفَى عَلَیْهِ خَافِیَة. 2<br><br>اى كسى كه از رگ گردن به من نزدیك‌ترى و اى كسى كه بین انسان و قلب او حائل مى‌شوى و اى كسى كه در دیدگاه بلند و افق آشكارى، و اى كسى كه بخشاینده و مهربانى و اى كسى كه چشم‌هایى را كه به خیانت مى‌گردد و آنچه را سینه‌ها مخفى مى‌سازند، مى‌داند؛ اى كسى كه هیچ امرى بر او مخفى نیست!</div> text/html 2020-01-30T06:35:00+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت و شبهات مخالفان http://shobeyr.mihanblog.com/post/336 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/00058.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">فرقۀ وهابیت كه به وسیلۀ محمّد بن عبد الوهاب تأسیس یافت و تحت تأثیر عقاید ابن تیمیه قرار داشت، معتقد است كه نماز خواندن و دعا كردن نزد قبور حرام بوده و شرك است. و نیز تبرك جستن به قبور و دست ساییدن و بوسیدن آنها حرام مى‌باشد. وهابیت به هر مسلمانى كه این اعمال را انجام دهد نسبت شرك و كفر مى‌دهد و آنها را عبادت‌كنندگان قبرها مى‌نامد و عمل آنها را همانند عمل مردم دوران جاهلیت با بت‌هاى خود مى‌داند.<br><br>در این نوشتار با اشاره به برخى از عقاید وهابیت كه ذكر شد، با استفاده از منابع حدیثى و كتب اهل سنت به اشكالات آنها پاسخ داده شده و سپس به اثبات عقاید شیعه پیرامون جواز زیارت قبر نبى اكرم صلى الله علیه و آله و ائمۀ اطهار و قبور صالحین و اموات پرداخته شده است.<br><br><font color="#009900">زیارت </font>در منظومۀ كلى تفكر اسلامى جایگاه خاصى دارد و یكى از برنامه‌هاى عبادى - سیاسى اسلام است كه در مكتب تشیع جلوۀ زیباتر و پرشكوه‌ترى دارد و از محتواى بسیار فنى‌اى برخوردار است. در این نوشتار هدف ما ابتدا اثبات مشروعیت زیارت مى‌باشد و سپس به بیان برخى اشكالات و پاسخ آنها مى‌پردازیم.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><font color="#CC6600">دلائل مشروعیت زیارت</font><br><br>زیارت به طور مطلق و بنابر چهار دلیل، امرى مشروع مى‌باشد:<br><br><font color="#993399">١. قرآن</font><br><br>خداوند تبارك و تعالى مى‌فرماید: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِیماً» 1 هر گاه آنان زمانى كه بر خویش ستم كرده‌اند نزد تو (اى رسول خدا) بیایند و استغفار كنند و پیامبر براى آنان طلب آموزش كند، خداوند را توبه پذیر و رحیم خواهند یافت.<br><br>زیارت نوعى حاضر شدن نزد زیارت شونده است، خواه براى استغفار باشد یا غیر آن. وقتى رجحان چنین عملى در حیات پیامبر صلى الله علیه و آله ثابت شود، همین امر بعد از رحلت او نیز ثابت است، چون پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله داراى حیات برزخى است و سلام زایر را مى‌شنود و اعمال او نزد آن حضرت عرضه مى‌شود.<br><br><font color="#993399">٢. روایات</font><br><br>دربارۀ زیارت احادیث بسیارى به طریق مختلف و با مضمون‌هاى گوناگون وارد شده است. 2<br><br>حدیث اول: از پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله نقل شده است كه فرمود: «هر كس قبر مرا زیارت كند، شفاعتش بر من لازم مى‌گردد». 3<br><br>این حدیث داراى چهل منبع از كتاب‌هاى اهل سنت است. مؤلفان این كتاب‌ها از حافظان و ائمۀ حدیث مى‌باشند، از جمله:<br><br>١. عبید بن محمد الوراق نیشابورى (م ٢۵۵ق)؛<br><br>٢. ابن ابى الدنیا ابوبكر القریشى (م ٢٨١ق)؛<br><br>٣. ابو احمد بن عدى (م ٣۶٠ق) در كتاب الكامل؛<br><br>۴. دار قطنى (م٣٨۵ق) در سنن خود؛<br><br>۵. الماوردى (م ۴۵٠ق) در كتاب الأحكام السلطانیه؛<br><br>۶ . تقى الدین سبكى (م ٧۵۶ق) در كتاب شفاء السقام 4 این روایت را نقل كرده‌اند.</div> text/html 2020-01-24T06:05:56+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت و امامت http://shobeyr.mihanblog.com/post/335 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/6985.png" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">یكى از مسائل بسیار مهم و قابل بررسى در ارتباط با موضوع زیارت، پیدا كردن راز آن همه تأكید و توصیۀ اهل‌بیت (علیهم السلام) به زیارت این خاندان بزرگوار است.<br></div><div align="justify"><br><font color="#CC6600">&nbsp;اهمیت زیارت امام حسین علیه‌ السلام</font><br><br>یكى از مسائل بسیار مهم و قابل بررسى در ارتباط با موضوع زیارت، پیدا كردن راز آن همه تأكید و توصیۀ اهل‌بیت (علیهم السلام) به زیارت این خاندان بزرگوار است. وقتى سخنان اهل بیت (علیهم السلام) را در مورد ترغیب و تشویق به زیارت قبور خاندان رسالت، مرور مى‌كنیم، با انبوهى از روایاتى روبه‌رو مى‌شویم كه در نگاه اول و در نگاه سطحى، قدرى اغراق‌آمیز به نظر مى‌رسند؛ ولى این روایات در منابع معتبر ما آمده، بسیارى از آنها از نظر سند هم صحیح مى‌باشند. در این جا به روایاتى اشاره مى‌كنیم كه حج و زیارت اهل بیت (علیهم السلام) را با هم مقایسه كرده، تا ببینیم رمز این همه تأكید و تصریح به زیارت اهل بیت (علیهم السلام)، آن هم در مقایسه با حج، چیست و این روایات، چه پیامى براى پیروان اهل بیت (علیهم السلام) و پیروان قرآن دارند.<br><br>روایات زیادى دربارۀ زیارت سیدالشهداء(علیه السلام) نقل شده كه در بخش زیارت كتاب دانشنامۀ امام <font color="#FF0000">حسین</font>(علیه السلام) گردآورى شده‌اند. در این جا، نمونه‌اى از این روایات را نقل مى‌كنیم:<br><br><font color="#FF0000">١.</font> قال الامام الصادق(علیه السلام):<br><br>«من أتى قبر الحسین(علیه السلام) كتب الله له حجة و عمرة؛ ١ كسى كه به زیارت قبر امام حسین(علیه السلام) بیاید، خداوند متعال براى او یك حج و یك عمره مى‌نویسد».<br><br><font color="#FF0000">٢.</font> قال الامام الصادق(علیه السلام):<br><br>ایّما مؤمن زار الحسین‌بن على (علیهما السلام) عارفاً بحقه فى غیر یوم عید، كتب له عشرون حجة و عشرون عمرة مبرورات متقبلات، و عشرون غزوة مع نبى مرسل او امامٍ عادل؛ ٢ هر مؤمنى قبر امام حسین(علیه السلام) را در غیر روز عید، عارفانه و با شناخت حق او، زیارت كند، براى او ثواب بیست حج و بیست عمرۀ نیكو و قبول شده و بیست جنگ همراه با پیامبر و امام عادل، نوشته مى‌شود.<br><br><font color="#FF0000">٣. </font>«عن الامام الصادق(علیه السلام) قال:<br><br>كان الحسین بن على السلام ذات یوم فى حجر رسول الله(صلى‌الله و علیه وآله) یلاعبه و یضاحكه، فقالت عائشة یا رسول الله ما اشدّ اعجابك بهذا الصبى!<br><br>فقال لها: و یلك و كیف لا احبّه و لا اعجب به و هو ثمرة فؤادى، و قرة عینى، اما انّ امتى<br><br>ستقتلهُ، فمن زاره بعد و فاته كتب الله له حجتى من حججى. قالت: یا رسول الله حجة من حججك؟! قال: نعم، حجتین من حججى. قالت یا رسول الله حجتین من حججك؟ قال نعم و اربعه. قال فلم تزل تزاده و یزید و یضعف حتى بلغ تسعین حجة من حجج رسول الله(صلى‌الله و علیه وآله) باعمارها؛ 3 روزى حسین بن على (علیهما السلام) در دامن پیامبر اكرم(صلى‌الله و علیه وآله) بود كه آن حضرت با او شوخى مى‌كرد و او را مى‌خنداند.<br><br>عایشه گفت: اى رسول خدا! چقدر از این كودك شگفت زده هستى؟ رسول خدا(صلى‌الله و علیه وآله) فرمود: واى بر تو! چرا او را دوست نداشته باشم و از او شگفت زده نباشم؛ در صورتى كه میوۀ دلم و نور چشم من است و آگاه باش كه امت من، او را به زودى مى‌كشند؛ پس هر كس كه او را زیارت كند، خداوند براى او ثواب حجى از حج‌هاى مرا مى‌نویسد.<br><br>عایشه گفت: ثواب حجى از حج‌هاى شما؟ پیامبر فرمود: بله، بلكه ثواب دو حج از حج‌هاى من. عایشه دوباره گفت: ثواب دو حج؟ پیامبر فرمود: بله و ثواب چهار حج.</div> text/html 2020-01-16T06:10:47+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت با معرفت http://shobeyr.mihanblog.com/post/334 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/57301644.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">امام رضا علیه السلام فرمود:<br></div><div align="justify"><br>«انَّ لِکلِ امامٍ عهداً فی عُنُق اولیائه و شیعته و انَّ من تمام الوفاء بالعهد و حُسن الاداء زیارةٌ قبورهم».<font size="1">[1]</font><br><br>«هر امامی را عهدی است بر گردن پیروان و شیعیانشان، وفای کامل به این عهد و ادا نمودن آن به وجه نیکو در گرو زیارت قبور آنان است».<br><br>امام جواد علیه السلام فرمود:<br><br>«کسی که مزار پدرم را زیارت کند بهشت را برای او ضمانت می کنم».<font size="1">[2]</font><br><br>پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:<br><br>«بزودی پاره تن من در خراسان بخاک سپرده می شود هیچ گرفتاری زیارتش نکند جز آنکه خداگرفتاریش رابرطرف می سازد هیچ گناهکاری به زیارتش نرود جز آنکه خداگناهش را بیامرزد».<font size="1">[3]</font><br><br>امام رضا علیه السلام فرمود:<br><br>مَنْ شَدَّ رَحْلَهُ الی زِیارَتی استجیب دُعائُه و غُفِرَ ذُنُوبُه.<font size="1">[4]</font><br><br>«هر کسی بار سفر ببندد و به زیارت من آید دعای او مستجاب شود و گناهانش آمرزیده گردد».<br><br>و نیز فرمود:<br><br>«هر کس نتواند به زیارت من بیاید برادرم را در ری یا خواهرم را در قم زیارت کند که همان ثواب زیارت مرا در می یابد».<font size="1">[5]</font><br><br>علما و بزرگان همواره زیارت حضرت معصومه را بر خود لازم می دانستند آیة اللَّه نجفی شصت سال اولین زائر حضرت بود.<br><br>آیة اللَّه مسعودی رئیس تولیت آستانه مقدسه حضرت معصومه (س) می فرمود: مقام معظّم رهبری هر از چند وقت یک بار به قم و جمکران می آیند معظم له در دفتر حرم نوشته بودند یا فاطمه معصومه عذرخواهی می کنم از اینکه کم به زیارتت می آیم.<font size="1">[6]</font><br><br><font size="1"><font color="#993399">پی نوشت ها :</font><br>[1] - بحارالانوار، ج 97، ص 116.<br>[2] - ضمت لمن زار قبر ابى عارفاً بحقّه الجنة من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 349.<br>[3] - امالى صدوق، ص 119.<br>[4] - بحارالانوار، ج 99، ص 44.<br>[5] - زبدة التَّصانیف، ج 6، ص 151، كریمه اهل بیت على اكبر مهدیپور، ص 130.<br>[6] - مجله حرم، ص 11 شماره 1.<br>منبع : اکبری، محمود؛ ره توشه زیارت، ص: 33 .</font></div> text/html 2020-01-12T07:57:29+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات آفات زیارت http://shobeyr.mihanblog.com/post/333 <div align="justify"><font color="#FF0000"> 1<img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/0239.JPG" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">. بی میلی و بی نشاطی در زیارت</font><br><br>همان گونه که غذای جسمانی، آن گاه که از روی بی میلی مصرف شود، نه لذت بخش خواهد بود، و نه به درستی جذب بدن، و نه مایه رشد و شادابی جسم می شود، غذای روحانی نیز برای روح این گونه است که اگر همراه با شوق و شور نباشد، اثر چندانی در رشد روحی انسان نخواهد داشت.<br><br>حضرت امام رحمه الله در این باره می فرماید: «چنانچه اطبّا را عقیده آن است که اگر غذا را از روی سرور و بهجت میل کنند، زودتر هضم می شود، همین طور طب روحانی اقتضا می کند که انسان غذاهای روحانی را از روی بهجت و اشتیاق تناول کند و از کسالت و تکلف دوری کند، آثار آن در قلب، زودتر واقع شود و باطن قلب با آن، زودتر تصفیه شود».<font size="1">1</font><br><br>زیارت نیز غذایی روحانی است که آن گاه تأثیر کامل می بخشد و موجب رشد و نشاط روحی می شود که با شوق، همراه باشد.<br><br>ابن قولویه قمی می گوید:<br><br>پدرم از سعد بن عبدالله، از علی بن ابراهیم جعفری، از حمدان دسوائی نقل کرده که می گوید: محضر امام جواد(ع) شرفیاب شدم، عرض کردم: کسی که پدر شما را در طوس زیارت کند، از چه اجر و پاداشی برخوردار است؟ فرمود: کسی که قبر پدرم را از روی شوق زیارت کند، خداوند همه گناهان گذشته و آینده اش را می آمرزد. روای حدیث ـ حمدان دسوائی ـ می گوید: من پس از شنیدن این حدیث از امام جواد(ع) با ایوب بن نوح بن درّاج ملاقات کردم و به او گفتم: ای ایوب من از مولای خود امام جواد(ع) چنین حدیثی شنیدم. ایوب گفت: دوست داری مطلبی افزون بر آن برای تو بگویم؟ گفتم: آری. گفت: از خودِ آن بزرگوار شنیدم که فرمود: آن گاه که روز قیامت فرا رسد، منبری برای زائر پدرم ـ که او را از روی شوق زیارت کرده است ـ کنار منبر رسول خدا صلی الله علیه و آله نصب می شود، تا مردم از حساب فارغ شوند.<font size="1">2</font><br><br>امام رضا(ع) فرمود:<br><br>اِنَّ لِکلِّ اِمامٍ عَهْداً فی عُنُقِ اَوْلِیائهِ وَ شیعَتِهِ وَ اِنَّ مِنْ تَمامِ الْوَفاء بِالْعَهدِ وَ حُسْنِ الاَداءِ زِیارَةِ قُبُورِهِمْ فَمَنْ زارَهُم رَغْبَهً فی زیارَتِهِم و تَصْدیقاً بِما رَغِبُوا فیهِ کانَ اَئمَّتُهم شُفَعاءَ هُمْ یوْمَ القیامَة.3<br><br>همانا که هر امامی، عهد و پیمانی بر گردن دوستان و شیعیانش دارد و به درستی که وفای کامل به عهد و ادای زیبای این پیمان، با زیارت قبور آنها حاصل می شود. پس هر که آنها را از روی شوق و رغبت و باور نسبت به این شوق، زیارت کند، آنان در روز قیامت از او شفاعت خواهند نمود.<br><br>خارخار شوق در دل، کار بال و پر کند<br><br>طی به یک پا می کند چندین بیابان گردباد4<br><br>«صائب»<br><br>پای شکسته، سنگ رهِ ما نمی شود<br><br>شوق تو مومیایی پای شکسته است5<br><br>«صائب»<br><br>غنچه را باد صبا از پوست می آرد برون<br><br>بی نسیم شوق، پیراهن دریدن مشکل است6<br><br>«صائب»<br><br>بی سر پرشور، تن دیگ ز جوش افتاده ای است<br><br>بی دل بی تاب، بال و پر ندارد آدمی<br><br>چون نمکدانی است «صائب» کز نمک خالی بود<br><br>شورشی از عشق اگر در سر ندارد آدمی7</div> text/html 2020-01-07T10:46:40+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت، چیستی، هدف و چرای تأکید بر آن http://shobeyr.mihanblog.com/post/332 <div align="justify"><font color="#CC6600"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/900258.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">چیستی معنای زیارت</font><br><br>نشان دهنده تمایل و عدول است. حالِ زایر نیز از همین مقوله است؛ چرا که وقتی فردی به زیارت فرد دیگری می رود، تمایل به سوی او یافته و از دیگران عدول می کند. زایر یعنی کسی که به یک طرف میل پیدا می کند و از ماسوای آن عدول می نماید. پس واژه «زَور» به معنای میل و عدول است. برای مثال، زایری که به آستان بوسی و زیارت امام رضا علیه السلام شرف یاب می شود، در واقع به حضرتش میل نموده و خود را با تمام وجود در محضر آن حضرت می بیند و از ماسوای آن بزرگوار عدول و اعراض کرده است.<br><br>محدّث بزرگوار شیخ طریحی در مجمع البحرین می نویسد: در دعایی آمده است:<br><br>اللهمَّ اجعلنی من زوّارک؛ خدایا! مرا از زایران خود قرار بده. این دعا چه معنایی دارد؟ چرا که خدای تعالی جسم نیست تا مکانی خاصّ و جهتی معین داشته باشد. معنای دعا چنین است: خدایا! مرا آن چنان قرار بده که فقط به تو تمایل و توجّه داشته باشم. وقتی انسان به خدا تمایل نمود، در واقع از ماسوای حضرت باری تعالی اعراض و عدول کرده است و از کسانی شده که به آن درگاه باشکوه پناه آورده، از او یاری طلبیده و کاری با ماسوای او ندارد. صاحب مجمع البحرین در ادامه می نویسد: در حدیث آمده است: من فعل کذا فقد زار اللَّه فی عرشه؛<br><br>هر که فلان عمل را انجام دهد، خدا را در عرش خودش زیارت کرده است. یعنی خدا را قصد کرده و به او تمایل نموده و از ماسوای خدا عدول و اعراض کرده است. به سخن دیگر، اثر این عمل چنین است که خدای تعالی این شخص را به خود اختصاص می دهد، تمایل او را به سوی خودش قرار داده و او را از ماسوای خود منقطع می نماید.<br><br>زیارت در حقیقت، حضور حقیقی زایر نزد زیارت شونده است. از این رو، در بعضی کلمات آمده: «الزیارة حضور الزائر عند المزور». بعضی گمان می کنند که این حضور همان حضور ظاهری جسمی است و حال این که روایاتی برای زیارت حضرت رسول صلی اللَّه علیه وآله و ائمه اطهار علیهم السلام از راه دور داریم که نشان می دهد مراد حضور واقعی قلبی است که همان «میل»و «توجّه» است و تحقق عنوان «زیارت» و ترتّب آثار آن دائر مدار حضور و توجّه باطنی است؛ از این رو خیلی از اوقات انسان در زیارت گاه حضور بدنی دارد، امّا چون قلب او و فکرش در جای دیگر است اثری بر آن حضور بار نمی شود.<br><br>به راستی چه مقام والا و با شکوهی است که تمام تمایل و توجّه انسان فقط به سوی خداوند متعال باشد، به گونه ای که همواره به طرف حضرت حق حرکت کند، ماسوای او را پشت سر قرار دهد و از هر آن چه جز اوست عدول نماید که در نتیجه چنین انسانی ممحّض و خالص در خداوند متعال می گردد. اگر خداوند این کار را با انسانی انجام دهد و او را بپذیرد، او را از «مخلَصین» (خالص شدگان) برای خود قرار داده است. این چه مقام والایی است؛ مقامی که تمام تلاش گران راه توحید در پی آن بوده اند و اساساً هدف همین بوده است!</div><div align="justify"><br></div><br> text/html 2020-01-02T05:40:18+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت http://shobeyr.mihanblog.com/post/331 <div align="justify"><font color="#FF0000"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/45833.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left"> چرا زیارت؟</font><br><br>زیارت در اسلام به ویژه در فرهنگ غنی تشیع از جایگاه والایی برخوردار است .<br><br>اولیای الهی و ائمه ی معصومین ( علیهم السلام) پیروان خود را دعوت به زیارت کرده اند و پاداش فراوان برای «زائر» بیان شده است .<br><br>در زیارت، قبل از برهان و فلسفه چینی، شور و عشق و محبت نهفته است .<br><br>وادی زیارت، بیش از آن که وادی معقولات و محاسبات عقلی باشد، وادی دل و جذبه ی درون است .<br><br>در این جا پیش از آن که «عقل » محاسبه کند، دل فرمان می دهد . زائر اگر بداند و بشناسد که مورد زیارت کیست، دیگر نمی پرسد: «کجاست؟» به راه می افتد و همچون موسی ( علیه السلام) در پی «عبد صالح » روان می گردد .<br><br>آن چه زائر را به پیمودن این راه وا می دارد، کشش درونی و علاقه ی قلبی اوست، چراکه اگر عشق آمد، خستگی رخت بر می بندد .<br><br>«آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز<br><br>پای پرآبله و بادیه پیمای من است »<br><br>شوق دیدار محبوب، انسان عافیت طلب را بادیه پیما می سازد . به خصوص اگر عشق راستین به خدا باشد که معشوق کامل و محبوب مطلق است و پیوند با او، سوزنده و سازنده است و به فرموده ی امیر بیان، حضرت علی ( علیه السلام): «حب الله نار لا تمر علی شیی ء الا احترق و نور الله لایطلع علی شیی ء الا اضاء» (محبت خدا آتشی است سوزان و نورخدا، فروغی است، روشنگر)<br><br>و به قول میکل آنژ (تندیس پرداز ایتالیایی): «عشق، شهری است که خداوند به انسان داده تا با آن نزد وی پرواز کند» (2)<br><br>عشق، معمار عالم و آباد کننده ی دل است و دانشمند دیگری می گوید:<br><br>«یک قلب می تواند هزارسال فکر خود را به کار برد، لیکن به قدر آن چه عشق، یک روز یاد می دهد، کسب نتواند کرد» (3)<br><br>و حافظ در این خصوص می گوید:<br><br>«ناز پرور تنعم نبرد راه به دوست<br><br>عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد»<br><br>عاشق محبت خدا و اولیای خدا، سر برکف می نهد ودر کوی دوست می رود و راضی است به هرچه او بپسندد، چه راحت، چه رنج، چه غم و چه شادی و به قول باباطاهر:<br><br>یکی درد و یکی درمان پسندد<br><br>یکی وصل ویکی هجران پسندد<br><br>من از درمان و درد و وصل و هجران<br><br>پسندم آنچه را جانان پسندد</div> text/html 2019-12-28T11:25:54+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارتی که از زیارت نکردن بدتر است! http://shobeyr.mihanblog.com/post/330 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/25308.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">حرم امام معصوم <font size="1">(ع)</font>، در واقع، خانه خاندان پیامبر خدا <font size="1">(ص)</font> و یکى از خانه‌هاى پیامبر<font size="1"> (ص)</font> محسوب مى‌شود. از این رو، وارد شدن به آن، بدون اجازه، شایسته نیست. توصیه شده که هنگام زیارت سیدالشهدا <font size="1">(ع)</font>، زائر براى تأسّى به فرشتگان حاضر در حرم مطهر آن امام علیه السلام، شایسته است که سکوت را مراعات کند و جز خیر و نیکى، بر زبان جارى نسازد. ائمه معصومین (ع) سفارش زیادی بر زیارت حضرت سیدالشهدا <font size="1">(ع)</font> داشته‌اند، اما آدابی برای این زیارت بر شمرده‌اند و در برخی موارد به شیعیان نهیب زده و زیارت نکردن را از زیارت با رعایت نکردن برخی آداب بهتر دانسته‌اند.</div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><font color="#CC6600">زیارتی که از زیارت نکردن بدتر است!</font><br><br>برای زیارت امام حسین<font size="1"> (ع)</font> در مناسبت‌های مختلف، فضیلت‌های زیادی ذکر شده است که یکی از زیارت‌های مورد تأکید در روایات، زیارت امام حسین<font size="1"> (ع) </font>در روز اربعین است. امام حسن عسکری<font size="1"> (ع)</font> یکی از پنج نشانه مؤمن را زیارت اربعین می‌دانند و می‌فرمایند: مؤمن پنج علامت دارد: خواندن ۵۱ رکعت نماز در شبانه‌روز (نمازهای واجب و نافله)، زیارت اربعین، به دست کردن انگشتری دردست راست‌، به خاک ساییدن پیشانی (سجده رفتن بر خاک)‌، و بلند خواندن بسم الله الرحمن ‌الرحیم در نماز. اما خود ائمه معصومین<font size="1"> (ع) </font>که سفارش زیادی بر زیارت حضرت سیدالشهداء <font size="1">(ع)</font> داشتند، آدابی برای این زیارت بر شمرده‌اند و در برخی موارد به شیعیان نهیب زده و زیارت نکردن را از زیارت با عدم رعایت برخی آداب بهتر دانسته‌اند.</div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><font color="#CC6600">امام حسین <font size="1">(ع)</font> را محزون و ژولیده زیارت کنید</font><br><br>از حضرت امام صادق علیه السلام نقل شده چون می‌خواهی به زیارت امام حسین علیه‌السلام بروی، آن حضرت را محزون و غمناک و ژولیده و غبارآلود و گرسنه و تشنه زیارت کن که آن جناب با این احوال شهید شد و حاجات خود را بخواه و از کربلا بازگرد، و آن را وطن خود قرار مده. بدین معنا که پس از زیارت از کربلا خارج شوید. در روایت دیگری فرمودند که بیشتر از سه روز در کربلا نمانید.<br><br>هیئت ظاهرى زائر، باید متناسب حضور بر سرِ مزار شهدا باشد. لذا ادب حضور، ایجاب مى‌کند که نه تنها زائر، خود را زینت نکند؛ بلکه توصیه شده با چهره‌اى ژولیده و غمبار، وارد حرم شریف امام حسین علیه‌السلام شود. عطر نزدن و سرمه نکشیدن و آرایش نکردن از جمله توصیه‌ های این سفر زیارتی است «وَلاتَدَّهِنْ وَ لاتَکتَحِل حتّی تَأتِیَ الفُرات». در روایت ابو حمزه ثمالى <font size="1">(ره)</font>، از امام صادق علیه السلام باب زیارت حضرت امام حسین علیه السلام نقل شده: چون به نینوا رسیدى بارهاى خود را در آنجا بگذار، و به چشم سرمه نکش، و تا زمانی که در آنجا اقامت دارى گوشت مخور.</div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><font color="#CC6600">با عدم رعایت این آداب، اگر به زیارت امام حسین<font size="1"> (ع)</font> نروید بهتر است!</font><br><br>زائر در سفر زیارت آن حضرت نباید توشه خود را از غذاهاى لذیذ مانند بریانى و حلواجات قرار دهد، بلکه برای خوراکش نان با شیر یا ماست تهیه کند. از امام صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود: شنیدم جماعتى به زیارت امام حسین علیه السلام می‌روند، و با خود سفره‌هایى برمى‌دارند که در آنها بزغاله‌هاى بریان و حلواجات هست! اگر به زیارت قبر پدران یا دوستان خود بروند قطعا این خوراکی‌ها را با خود برنمی‌دارند.<br><br>در حدیث معتبر دیگرى نقل شده است که امام صادق علیه السلام به مفضل بن عمر فرمود: زیارت کنید امام حسین علیه السلام را بهتر از آن است که زیارت نکنید، و زیارت نکنید بهتر از آن است که زیارت کنید، مفضل عرضه داشت: پشتم را شکستى! فرمود: واللّه اگر به زیارت قبر پدران خود بروید، اندوهگین و غمناک می‌روید، و به زیارت آن حضرت که می‌روید سفره‌ها با خود برمی‌دارید، در حالی که باید ژولیده و گردآلود بروید.<br><br>شیخ عباس قمی می‌نویسد: پس براى اغنیا و تجار چه اندازه شایسته است، که این مطلب را در این سفر ملاحظه کنند و هرگاه در شهرهایى که تا کربلا بین راه ایشان است، عده‌اى از دوستانشان ایشان را دعوت و میهمانى می‌کنند و در زمان حرکت سفره‌هاى آنان را از پخته‌هاى لذیذ، و مرغ بریان و سایر غذاها پر مى‌کنند، نپذیرند و بگویند: ما مسافر کربلا هستیم، و براى ما تغذیه به این غذاها شایسته نیست.</div> text/html 2019-12-24T07:19:35+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات زیارت چیست؟ http://shobeyr.mihanblog.com/post/329 <div align="justify"> <font color="#009900"><img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/9685.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">زیارت</font>، بر قرار کردن ارتباط قلبی با حجت خدا و خود را در تشعشع فیض او قرار دادن است.<br><br>زیارت، دیداری است مشتاقانه و عاشقانه در پیشگاه معشوقی که او خود عاشق خداست.<br><br>زیارت، احترام و گرامیداشت مزور و بزرگ شمردن بزرگان دین است.<br><br>زیارت، جلوه ای از محبت و مودّت بر ولی خدا و ادای اجر رسالت است<font size="1">.[1] </font>زیارت، رشته ای از باورها و اعتقادات مذهبی است که با احساسات پاک و عواطف عالی انسانی همراه می گردد.<br><br>زیارت، نه پرستش مردگان بلکه دیدار زندگان حقیقی است با چشم دل؛ قرآن می فرماید:<br><br>«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللَّه امواتاً بَلْ احیاءٌ عند رَبِّهم یرزقون فَرِحینَ بِما اتاهُم اللَّهُ مِن فَضلِهِ»<font size="1">[2]</font><br><br>ای پیامبر! هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند. آن ها به خاطر نعمت های فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند.<br><br>زیارت، برقرار ساختن ارتباط واقعی با حجت الهی است.<br><br>زیارت، بیعت مجدد مأموم است با امام، اعلام وفاداری است با رهبر و ابراز بی زاری از هر باطل و طاغوت است.<br><br>زیارت، نشانه ایمان، صداقت و قدرشناسی است و وسیله بالا بردن معارف و اخلاق انسانی می باشد.<br><br><font color="#CC6600">زیارت در قرآن</font><br><br>از آنجا قرآن مهمترین تکیه گاه فکری و عملی مسلمانان است به بررسی کوتاه پیرامون زیارت در قرآن می پردازیم<br><br>سیره پیامبر این بود که بر جنازه مردگان نماز می خواند. و بر سر مزارشان می ایستاد و برایشان دعا و طلب مغفرت می کرد. قرآن پیامبر صلی الله علیه و آله را از نمازگزاردن و زیارت قبور منافقان نهی نمود و فرمود: وَ لا تُصَلِّ عَلی أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً وَ لا تَقُمْ عَلی قَبْرِهِ إِنَّهُمْ کفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ ماتُوا وَ هُمْ فاسِقُونَ<font size="1">[3]</font><br><br>بر هیچ یک از آنان نماز نخوان و بر کنار قبرش نایست چرا که آنها به خدا و رسولش کافر شده و در حال فسق از دنیا رفته اند. مفهوم آیه جواز زیارت را می رساند.<br><br>قرآن ضمن نقل داستان اصحاب کهف می فرماید: گروهی به زیارت قبور آنها آمدند و گفتند ما مسجدی در کنار مدفن آنها می سازیم تا خاطره آنان فراموش نشود و مورد زیارت قرار گیرند.<br><br>و قرآن بعد از نقل این داستان از چنین عملی نهی نفرموده است.<font size="1">[4]</font><br><br><font size="1"><font color="#993399">پی نوشت ها :</font></font><br><font size="1">[1] - شورى، 230.</font><br><font size="1">[2] - آل عمران، 169.</font><br><font size="1">[3] - توبه، 84.</font><br><font size="1">[4] - المیزان، ج 3، ص 285.</font><br><font size="1">منبع : اکبری، محمود؛ ره توشه زیارت، ص: 15 </font><br></div> text/html 2019-12-18T13:50:44+01:00 shobeyr.mihanblog.com عبرات شوق زیارت http://shobeyr.mihanblog.com/post/328 <div align="justify"> <img src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/99/295483/Picture/1241.jpg" alt="" vspace="0" hspace="5" border="0" align="left">اگر زائر امام <font color="#FF0000">حسین</font> علیه السلام می دانست به واسطه این زیارت که چقدر شادی و سرور بر رسول خدا <font size="1">(ص)</font> و بر امیرالمؤمنین علیه السلام و بر حضرت فاطمه علیهاالسلام و به شهدا از ما اهل بیت وارد می آید و اگر می دانست آنچه از دعای ایشان به واسطه زیارتش، هنگامی که برمی گردد و آنچه را که از ثواب در همین دنیا و در آخرت خواهد داشت و آنچه را که برای او پیش خداوند ذخیره شده است، هر آینه دوست می داشت که آنجا (کربلا) خانه اش می بود. همانا زائر امام حسین علیه السلام از این مسافرت برمی گردد و گام بر چیزی نمی گذارد؛ مگر اینکه برای او دعا می کند و هنگامی که خورشید بر او می تابد، گناهانش را از بین می برد، همانطور که آتش هیزم را از می سوزاند و خورشید چیزی از گناهان او باقی نمی گذارد. پس برمی گردد در حالی که هیچ گناهی بر او نیست و برای او درجاتی رفیع خواهد شد که کسی که در خون خود در راه خدا غوطه ور است بدان نمی رسد. <br><br>سوال<br><br><font color="#FF0000">آیا می شود امام حسین علیه السلام را دوست داشت، اما مشتاق زیارتش نبود؟</font><br><br>پاسخ<br><br>علاقه به امام حسین در کنار علاقه به زیارت امام حسین<font size="1"> (ع) </font>ذکر شده است و نمی شود کسی به امام حسین <font size="1">(ع)</font> علاقه مند باشد، اما مشتاق زیارتش نباشد. زیارت و عزاداری برای خاندان عصمت <font size="1">(ع) </font>از جمله مصادیق تعظیم شعائر است. برای هرکدام از معصومین زیارتنامه ای از جانب یک امام معصوم ذکر شده است که نشان از اهمیت جایگاه زیارت دارد. اما در بین روایات، بیشترین تأکید بر زیارت امام حسین <font size="1">(ع) </font>است. امام معصوم نمی تواند در صحبت هایش اغراق کند و تک تک کلماتی که می گوید حجت به حساب می آید. امام باقر <font size="1">(ع)</font> فرمودند: أما لو کان قریبا منّا لاتّخذناه هجرة. اگر قبر آن حضرت نزدیک ما بود به سوی آن هجرت می کردیم.<font size="1">[1]</font><br><br><font color="#CC6600">کم توجهی به زیارت امام حسین <font size="1">(ع)</font> و عتاب شدید اهل بیت <font size="1">(ع)</font></font><br><br>اهل بیت <font size="1">(ع) </font>کسانی را هم که نسبت به زیارت امام حسین <font size="1">(ع)</font> کم توجه بودند به شدت عتاب می کردند. علی بن میمون صائغ از امام صادق<font size="1"> (ع)</font> نقل کرد که آن حضرت فرمود: یا علیّ بلغنی أنّ قوماً من شیعتنا یمرّ بأحدهم السنة و السنتان لا یزورون الحسین. قلت: جعلت فداک انّی أعرف اُناساً کثیرة بهذه الصفة، قال: أما والله لحظّهم أخطأوا و عن ثواب الله زاغوا و عن جوار محمد (ص) تباعدوا. ای علی! به من خبر رسیده که قومی از شیعه ما یک سال و دو سال بر یکی از آنها می گذرد و حسین<font size="1"> (ع)</font> را زیارت نمی کنند! عرض کردم: جانم به قربانت! من مردم بسیاری را با این صفت می شناسم. فرمود: آگاه باش به خدا سوگند! به خیر و سعادت نرسیدند و از ثواب خداوند تعالی منحرف و از مجاورت محمد (ص) دور شدند.<font size="1">[2]</font> بین غنی و مستضعف هم فرقی قائل نشدند و در حدیث دیگری فرمودند: حق علی الغنی أن یأتی قبر الحسین <font size="1">(ع)</font> فی السنة مرّتین، و حقٌ علی الفقیر أن یأتیه فی السنة مرّه. بر ثروتمند لازم است که سالی دوبار به زیارت قبر حسین<font size="1"> (ع)</font> برود و بر فقیر لازم است که سالی یک بار به زیارت قبر آن حضرت برود.<font size="1">[3]</font><br><br><font color="#CC6600">مشتاق زیارت</font><br><br>خیرخواهی خدا راجع به بنده اش در علاقه به امام حسین<font size="1"> (ع)</font> است و علاقه به امام حسین در کنار علاقه به زیارت امام حسین<font size="1"> (ع)</font> ذکر شده است و نمی شود کسی به امام حسین<font size="1"> (ع) </font>علاقه مند باشد، اما مشتاق زیارتش نباشد. امام صادق<font size="1"> (ع) </font>در این باره می فرمایند: قال مَن أرادَ به الخیر قَذَفَ فی قلبهِ حُبُّ الحسینِ علیه اسلام و حُّبُ زیارتهِ وَ مَن أرادَ الله بِهِ السّوءَ قَذَفَ فی قلبهِ بُغضَ الحسینِ علیه السلام و بُغضُ زیارته. هرکس که خداوند خیرش را بخواهد، حب امام حسین علیه السلام و حب زیارتش را در قلب او می اندازد و هر که را خداوند بدیش را بخواهد، بغض نسبت به امام حسین علیه السلام و بغض زیارت آن حضرت را در قلب او می اندازد.<font size="1">[4]</font></div>